ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ

Σήμερα είναι για μένα μία μέρα που πάντα θα μου προκαλεί θλίψη, αλλά και μεγάλη χαρά ταυτόχρονα. Πρίν από 7 χρόνια βρέθηκε στην ζωή μου ένα αξιολάτρευτο πανέμορφο ζωάκη ένα golden retriver το οποίο ονομάσαμε ΕΒΙΤΑ.

Ζήσαμε μαζί 5 πανέμορφα μαζί, την είδα να μεγαλώνει να γίνετε μερα με την μερα όλο και πιο όμορφη όλο και πιο παιχνιδιάρα.

Κάναμε απίστευτα ταξίδα μαζί και που δεν πήγαμε γυρίσαμε σχεδόν όλη την Ελλάδα.

Θυμάμαι το πρώτο μας ταξίδι, στο Πήλιο ήταν ένα μικρό ανήσυχο , υπερκινητικό κουτάβι, που ήθελε να παίξει με όλους και να χαιδευτεί με όλους.

Ακολούθησαν πολλά ταξίδια, τι να πρώτο θυμηθώ, Φοινικούντα, Παραλία Λάρισσας, Κορινθία, Αργολίδα, Σαλαμίνα ,σχεδόν όπου πηγαίναμε εμείς πέρναμε μαζί και την ΕΒΙΤΑ.

Πότε δεν παραπονέθηκε για τίποτε, ήταν πάντα ένα υπάκουο σκυλί, που ζητίανευε το χάδι σου και την αγκαλιά σου, σε αυτό ήταν ακούραστη ότι ώρα ήθελες και όση ώρα ήθελες καθόταν να την χαιδέψης και να παίξεις μαζί της.

Στο σπίτι είχε πάντα την γωνιά της, και όταν την χάναμε και δεν ξέραμε που είναι απλά ανοίγαμε το ψυγείο ή καμιά σακούλα και αμέσως ερχόταν για να δεί τι τρώμε και να πάρει την λιχουδιά της

Δυστυχώς όμως όπως ξαφνικά βρέθηκε στην ζωή μας έτσι ξαφνικά έφυγε. Η διάγνωση του γιατρού ήταν ότι το σκυλί είχε κύρωση του ήπατος. Δεν το πίστευε ούτε αυτός μόνο 5 χρονών και να παρουσιάσει τέτοια αρρώστια. Έφυγε στην αγκαλιά μας σχεδόν έναν μήνα μετά.

Ο πόνος ήταν και παραμένει βαρύς, δεν μπορείς ούτε θέλεις να πιστέψεις πώς ένα αθώο πλάσμα τόσο καλό , τόσο γλυκό έφυγε ξαφνικά χωρίς να μπορείς να το καταλάβεις τι γιατί.

Την ημέρα που έφυγε από κοντά μας , συνέβησαν διάφορα άλλα τραγικά, που μας έκαναν να διώξουμε από την σκέψη μας έστω για λίγο την θλίψη και τον πόνο που νιώθαμε ( στο THE MALL μου έκλεψαν το τσαντάκι μου και έτρεχα πανικόβλητος να ακυρώσω κάρτες , να το δηλώσω στην αστυνομία όπου είχαν έτοιμη φόρμα με τα στοιχεία του THE MALL για να δηλώσω και έγώ άλλη μια κλοπή από εκεί μεσα).

Πήραμε την απόφαση ότι δεν θα ξαναπάρουμε σκυλί γιατι δεν θέλαμε να αντικαταστήσουμε την ΕΒΙΤΑ, αλλά έλα που η μοίρα μας έστειλε ένα σκυλί που γεννήθηκε την ίδια μέρα που πέθανε η ΕΒΙΤΑ, και πώς έγινε αυτό? διαβάσαμε σε μία αγγελία ότι πωλούνται golden retriver, πέρνουμε τηλέφωνο έτσι για πληροφορίες και μας λένε ότι έχουν 9 κουτάβια από καθαρόαιμους γονείς που η γέννα έγινε στης 24/03/07 και στις επόμενες μέρες θα μπορούν να φύγουν απο την μητέρα τους. Στο άκουσμα της ημερομηνίας και χωρίς να έχουμε πεί τίποτε για την δική μας περίπτωση κυριολεκτικά έμεινα μαλάκας, και όπως καταλαβαίνετε κλείστηκε ραντεβού για την ίδια μέρα. Όταν μπήκαμε στο σπίτι του ανθρώπου όρμισε επάνω μας μια μικρή τριχωτή μπαλίτσα και έκανε σαν τρελή, την αγκαλιάσαμε και κλαίγοντας λέμε ότι θα την πάρουμε. Έτσι και έγινε μερικές μέρες αργότερα αυτή η μίκρή τριχωτή μπαλίτσα έτρεχε μέσα στο σπίτι ανέμελη όλο χαρά γιατι ήταν σίγουρη ότι ξανα γύρισε στο σπίτι που τόσα χρόνια ζούσε, στους ανθρώπους που την λάτρευαν και την αγαπούσαν όσο τιποτε άλλο στον κόσμο.

Το όμορφο αυτό πλασματάκι αποφασίσαμε να το βγάλουμε ΣΑΝΝΥ .

Μας ομόρφηνε την ζωή ξανά, μας έκανε να ξαναδούμε τα πράγματα πιο αισιόδοξα, και να καταλάβουμε ότι η ζωή συνεχίζεται, με τις χαρές τις και τις λύπες τις, δέν ξέρω αν η ΣΑΝΝΥ είναι μετενσάκωση ή μετενψύχωση της ΕΒΙΤΑΣ αυτό που ξέρω είναι ότι κάθε χρόνο τέτοια μέρα τα αισθηματά μου θα είναι ανάμικτα.

Θα σε θυμόμαστε πάντα, θα σε έχουμε πάντα μέσα στην καρδιά μας, δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ.