Η Ιστορία της Ζωής μου

Απο σήμερα θα αρχίσω να γράφω όσα έγραφα πρίν από 10 περίππου χρόνια στο προσωπικό μου ημερολόγιο, πράγματα τα οποία με σημάδεψαν στα χρόνια που ακολούθησαν.

22-01-1998

ΤΟ 1998 ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΚΑΛΑ ΧΩΡΙΣ ΑΚΟΜΑ ΝΑ ΞΕΡΩ ΑΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΤΟ 1997. Ο ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΧΡΟΝΟΣ ΗΤΑΝ ΟΤΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΓΙΝΟΤΑΝ.
ΑΡΡΩΣΤΗΣΕ Ο ΜΠΑΜΠΑΣ, Η ΔΟΥΛΕΙΑ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΠΟΚΟΡΥΦΩΜΑ ΑΡΧΙΣΑ ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΩ ΞΑΝΑ ΟΙΚΟΔΟΜΗ.
ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΧΡΟΝΟ ΣΥΝΕΒΗΣΑΝ ΔΥΟ ΠΡΑΓΜΑΤΑ. ΤΟ ΕΝΑ ΗΤΑΝ ΟΤΙ ΞΕΚΙΝΗΣΑ ΞΑΝΑ ΤΟ ΠΑΛΙΟ ΜΟΥ ΠΑΘΟΣ, ΚΑΙ ΜΕ ΤΑΣΗ ΝΑ ΑΦΟΣΙΩΘΩ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΣΕ ΑΥΤΟ. ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΑΥΤΟ ΜΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΕΜΜΟΝΕΣ, ΑΛΛΑ ΕΥΤΥΧΩΣ ΔΕΝ ΕΦΤΑΣΑ ΣΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΠΟΥ ΕΦΤΑΣΑ ΠΡΙΝ ΑΠΟ 10 ΧΡΟΝΙΑ ΟΤΑΝ ΕΦΤΑΣΑ ΣΤΟ ΖΕΝΙΘ.
ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΠΟΥ ΜΟΥ ΣΥΝΕΒΗ ΤΟ 1997 ΗΤΑΝ ΟΤΙ ΓΝΩΡΙΣΑ ΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ. ΕΙΝΑΙ Η ΑΔΕΛΦΗ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ, ΚΑΛΗ ΚΟΠΕΛΑ, ΦΥΣΙΚΑ ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΞΙΖΕΙ. ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΡΚΕΤΕΣ ΦΟΡΕΣ ΠΟΥ ΒΓΗΚΑΜΕ ΒΟΛΤΑ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΕΣ ΧΕΙΡΟΝΟΜΙΕΣ ΔΙΚΕΣ ΜΟΥ, ΔΗΛΑΔΗ ΔΩΡΑΚΙΑ ΧΡΥΣΟ ΔΑΚΤΥΛΙΔΙ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΣΕΤ ΣΤΥΛΟ ΣΤΑ ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΤΗΣ ΦΤΑΣΑΜΕ ΝΑ ΞΕΚΙΝΗΣΟΥΜΕ ΜΙΑ ΣΧΕΣΗ. ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΤΑΛΗΞΕΙ ΑΥΤΗ Η ΣΧΕΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΓΝΩΣΤΟ.
ΝΑ ΠΩ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΞΕΚΙΝΗΣΑ ΤΗΝ ΣΧΕΣΗ ΑΥΤΗ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΠΟΛΥ ΘΕΛΩ, ΑΛΛΑ ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΠΙΕΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΔΕΛΦΗ ΜΟΥ ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΖΕ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΔΕΛΦΟ ΤΗΣ.
Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΘΕΛΗΣΕ ΕΝΑ ΒΡΑΔΥ ΝΑ ΒΓΟΥΜΕ ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ, ΕΚΕΙ ΜΟΥ ΖΗΤΗΣΕ ΕΜΜΕΣΩΣ ΠΛΗΝ ΣΑΦΩΣ ΝΑ ΞΕΚΙΝΗΣΩ ΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ. ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΣΑΝΤΙΣΤΗΚΑ ΑΛΛΑ ΜΕΤΑ ΛΕΩ ΤΙ ΕΙΧΑ ΤΙ ΕΧΑΣΑ ΞΕΚΙΝΑ ΚΑΙ ΟΠΟΥ ΒΓΕΙ.
ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΦΥΓΩ ΕΥΚΟΛΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ.
ΕΞΗΓΗΣΑ ΣΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΟΤΙ ΑΝ ΚΑΤΙ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΚΑΛΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣΟΥΜΕ ΤΟΤΕ ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΑΝΑΓΚΑΣΜΕΝΟΣ ΝΑ ΦΥΓΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ, ΦΥΣΙΚΑ ΔΕΝ ΘΑ ΕΠΙΔΙΩΞΩ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ.
Η ΚΟΠΕΛΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΗ ΚΑΙ ΕΓΩ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΔΕΙΞΩ ΤΟΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΜΟΥ ΕΑΥΤΟ.
ΣΙΓΟΥΡΑ ΕΙΜΑΙ ΠΟΛΥ ΜΠΕΡΔΕΜΕΝΟΣ. ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΣΙΓΟΥΡΑ ΟΣΟ ΠΕΡΝΑΕΙ Ο ΚΑΙΡΟΣ ΘΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΕΝΤΟΝΟΤΕΡΑ. ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΕ ΕΜΕΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΤΕΜΠΕΛΙΑΖΩ ΣΕ ΣΗΜΕΙΟ ΠΟΥ ΑΝΗΣΥΧΕΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΜΕΝΑ ΤΟΝ ΙΔΙΟ.
ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΥ ΝΙΩΘΩ ΘΑΥΜΑΣΙΑ ΚΑΙ ΕΧΩ ΜΙΑ ΤΡΟΜΕΡΗ ΟΡΕΞΗ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΙΕΣΩ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΝΑ ΚΑΝΩ ΚΑΤΙ ΑΝ ΚΑΙ ΞΕΡΩ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΩ. ΘΕΛΩ ΝΑ ΚΑΝΩ ΠΟΛΛΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΜΟΥ ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΒΡΙΣΚΩ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΟΥ ΠΟΛΛΑ ΕΜΠΟΔΙΑ ΚΑΙ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ.
ΤΟ ΝΑ ΖΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΑΝΕΤΑ ΚΑΙ ΝΑ ΖΗΤΑΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΦΥΣΙΚΟ, ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΕΓΩ ΤΑ ΘΕΛΩ ΟΛΑ ΤΩΡΑ ,ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΑ ΚΑΝΩ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΥΡΙΟ. ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΜΟΥ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΠΡΟΛΑΒΩ ΝΑ ΚΑΝΩ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΘΕΛΩ.
Η ΔΟΥΛΕΙΑ ΠΟΥ ΚΑΝΩ ΕΧΕΙ ΠΟΛΛΕΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΑΛΛΑ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΞΕΦΥΓΩ ΕΥΚΟΛΑ ΑΠΟ ΤΑ ΤΕΤΡΙΜΜΕΝΑ, ΤΗΝ ΜΙΖΕΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΛΛΕΙΨΗΣ ΟΡΑΜΑΤΟΣ.
ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΣΚΕΠΤΟΜΑΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΣΤΕΛΕΧΟΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ, ΜΕ ΛΕΦΤΑ, ΤΟ ΑΜΑΞΙ ΜΟΥ, ΤΟ ΣΚΑΦΟΣ ΜΟΥ ΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΟΥ. ΕΧΩ ΤΗΝ ΑΙΣΘΗΣΗ ΟΤΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΑΡΓΑ Η ΓΡΗΓΟΡΑ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΞΕΡΩ.
ΣΤΑ 34 ΜΟΥ ΕΧΩ ΑΚΟΥΣΕΙ ΤΟΣΑ ΠΟΛΛΑ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟΣΑ ΛΙΓΑ.
ΣΙΓΟΥΡΑ ΕΧΩ ΤΙΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΝΑ ΞΕΚΙΝΗΣΩ ΚΑΤΙ ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΟΛΜΩ. ΑΥΤΗ Η ΕΛΛΕΙΨΗ ΤΟΛΜΗΣ ΕΓΚΕΙΤΑΙ ΣΤΟ ΟΤΙ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΠΟΥ ΕΙΧΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΚΑΙ ΗΜΟΥΝ ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑ ΞΕΚΙΝΗΣΩ ΚΑΤΙ ΕΠΕΦΤΑ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΤΕΙΧΟΣ ΠΟΥ ΜΟΥ ΒΑΖΑΝΕ ΟΙ ΔΙΚΟΙ ΜΟΥ. ΕΝΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΩ ΚΑΝΕΙ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΩ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙ ΝΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΠΟΙΗΘΩ ΠΛΗΡΩΣ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ. ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΠΕΡΝΩ ΛΕΦΤΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΜΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΒΓΑΛΩ ΠΕΡΑ. ΑΥΤΟ ΛΕΓΕΤΕ ΞΕΦΤΙΛΑ. ΤΩΡΑ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΜΕΤΑΚΟΜΙΣΟΥΝ ΣΤΗΝ ΣΑΛΑΜΙΝΑ. ΕΓΩ ΝΑ ΠΩ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ.
ΑΛΛΟΙ ΣΤΗΝ ΘΕΣΗ ΜΟΥ ΘΑ ΤΟ ΕΒΡΙΣΚΑΝ ΣΑΝ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΝ ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ. ΕΓΩ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΙ ΘΕΛΩ. ΣΙΓΟΥΡΑ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΘΑ ΗΤΑΝ ΝΑ ΜΕΙΝΩ ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΝ ΘΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΩ ΣΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΓΙΑΤΙ ΕΝΑ ΔΥΑΡΙ ΘΕΛΕΙ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ 60000 Δρχ. ΤΟ ΜΗΝΑ ΣΥΝ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΔΗΛΑΔΗ 100000 Δρχ. ΤΟ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΤΟΝ ΜΗΝΑ.
ΦΥΣΙΚΑ ΠΡΙΝ ΑΠΟΦΑΣΙΣΩ ΤΟ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΘΑ ΤΟ ΣΥΖΗΤΗΣΩ ΜΕ ΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ. ΑΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΟΥΜΕ ΟΛΟ ΒΟΛΤΕΣ, ΟΛΟ ΝΑ ΞΟΔΕΥΟΥΜΕ, ΤΟΤΕ ΘΑ ΠΑΩ ΣΤΗΝ ΣΑΛΑΜΙΝΑ, ΓΙΑ ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ ΘΑ ΜΕΙΝΩ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ. ΑΝ ΠΑΩ ΣΤΗΝ ΣΑΛΑΜΙΝΑ ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΠΟΥ ΘΑ ΚΟΙΜΟΜΑΣΤΕ ΤΑ ΒΡΑΔΙΑ ΓΙΑΤΙ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΥΠΑΡΧΕΙ Ο ΑΔΕΛΦΟΣ ΤΗΣ ΚΑΙ Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΗΣ.